kulturaonline

Ce n'est pas du surréalisme »

18.III. – 21.IV.2011

Wystawa Ce n'est pas du surréalisme cofa się kilka lat wstecz i przypomina artystów, dla których surrealizm miał szerszy wymiar ideologiczny, a sztuka była częścią kontinuum surrealistycznej rewolucji i filozofii.

Transformacja rzeczywistości, imersja w świat oniryzmu i eksploracja fantastycznych obrazów marzeń sennych stają się ponownie częstym wyborem współczesnych artystów. Gra konwencją i śmiałe korzystanie z katalogu nadrealnych środków nie są jednak równoznaczne z wstąpieniem do klubu surrealistów. Świat wyobraźni, jak fajka w przypadku René Magritte, nie jest tożsamy z polem płótna, szuka własnych, rozległych punktów odniesienia, przekracza wybraną estetykę dekonspirując jej często dziś spotykaną fasadowość. Wystawa Ce n'est pas du surréalisme cofa się zatem kilka lat wstecz i przypomina artystów, dla których surrealizm miał szerszy wymiar ideologiczny a sztuka była częścią kontinuum surrealistycznej rewolucji i filozofii. Rówieśnicy, choć urodzeni na przeciwnych krańcach Europy, kształtowani przez odmienne kultury, hartowani przez różne historyczne wydarzenia. Oddaleni o setki kilometrów od francuskiej stolicy surrealizmu, na peryferiach surrealistycznego świata czerpali szczodrze z tego źródła, najsłynniejsze hasło André Bretona „changer la vie!” realizując jednak odmiennymi metodami. Zdeklarowany surrealista, działacz i aktywista Mário Cesariny oraz artysta metafory i poezji praktycznej Jerzy Skarżyński, dla którego słowo surrealizm wydawało się nadmiernie zobowiązujące, wskazują na granice, wymiary i wieloaspektowość nurtu, który w swojej złożonej formie odchodzi już w zapomnienie, przekazując swoją estetyczną spuściznę młodemu pokoleniu artystów, jak SEPE, śmiało poszukujących alternatywnych światów i przełamujących zastany porządek codzienności, bez bagażu rewolucyjnych haseł i ideologii. 24 marca o godz. 19 w Klubie Pauza przy ul. Floriańskiej 18/5, II piętro, zaprezentowany zostanie dokument o życiu Mário Cesariny pt.„Autografia” w reżyserii Miguel Gonçalves Mendes. kurator : Natalia Zawiejska